Owen Pallett (MySpace, Last.fm, Twitter) is een buitenbeen. En ik gebruik hier expliciet niet het verkleinwoord.

Op Domino is net zijn nieuwe album uit, Heartland, het eerste onder zijn eigen naam.

Owen Pallett is in alle opzichten apart. Een soloartiest die viool speelt en zingt, hij brengt popmuziek die krioelt van de tempowisselingen, subtiele lagen gekkenwerk, gebouwd op een dikke basis suikergoed.

Zijn stem klinkt haast engelachtig, te frêle voor de bochten die zijn nummers maken, maar het past wonderwel. Alles blijft absoluut beluisterbaar, maar chaotisch is het woord dat soms in je opkomt.

Hij valt het best te vergelijken met mijn beste vriendin Joanna Newsom: popmuziek geschoeid op klassieke muziek, fantastische arangementen en zeer merkwaardig.

De basis is, zoals zo vaak, popmuziek, die snel en lustig voort dendert, maar dik en boordevol zit. Niet alleen de klassieke muziek sijpelt vaak door, maar er zijn ook brokjes electronica die alles subtiel in de verf zetten.

Zeer aangename weelderigheid.

Een live video (leuker en leuker naar het einde toe):