Wat er mis is met Top Gear
29 December 2008
Snobist alert. Ik zeg het, snobist alert. Voor sommigen.
Gisteren werd een Vietnam Special uitgezonden van Top Gear. Het was weer best vermakelijke televisie, maar er wringt iets. En dat al een tijdje. Want het begint er echt vingerdik op te liggen dat er wat doorgestoken kaarten getoond worden. En bij de Vietnam Special werd het haast zielig.
Oh, is 15 miljoen dong echt maar zoveel waard? Oh nee, moeten we nu echt scooters kopen? Oh, kan jij nu echt Vietnamees spreken? Oh, is het nu echt nog niet gedaan en volgt er nu echt nog een opdracht? De humor in die scenes haalde voor mij het niveau van een sketchprogramma à la Grappa niet.
Kwam het door de warmte dat onze 3 presentatoren niet meer in staat waren verwondering te acteren? Kon het hen geen moer schelen want hun paycheck was toch al betaald?
Ik zal er denkelijk al van dag één, aflevering één, seconde één, tot en met gisteren, duizendmaal zijn ingetuimeld, in alles wat in scene word gezet. Maar ik ben bereid me voor de domme te laten houden als het tenminste goed ineen zit, en grappig is. Maar het was zo voorspelbaar, zo dom, zo doorzichtig.
De rest van de aflevering was wel te pruimen, en maakte veel goed. En ik weet natuurlijk dat het puur entertainment is en geen programma dat feiten wil aanbrengen. Maar doe het dan tenminste goed. Goed in die zin dat ik, niet-zo-domme maar soms niet-zo-slimme kijker, het niet doorzie.
Kortom, ik vraag erom belazerd te worden, maar zonder dat ik het merk.
in rommel
